دوره 6، شماره 10 - ( 9-1399 )
جلد 6 شماره 10 صفحات 16-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
چکیده: (5431 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مدیریت انگیزش بر تابآوری تحصیلی و تعلل ورزی تحصیلی دانش آموزان بود. پژوهش حاضر یک مطالعه شبه آزمایشی، دارای گروه کنترل همراه با پیشآزمون و پسآزمون بود که افراد به صورت تصادفی در گروههای کنترل و آزمایش جایگزین شدند. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشآموزان دورهی متوسطهی اول شهر تهران بود که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای از بین مناطق 22 گانه آموزشی منطقه 5 آموزشوپرورش شهر تهران انتخاب شد. تعداد دانشآموزان در گروه کنترل شامل 15 نفر و در گروه آزمایش 17 نفر بودند که پس از انجام پیشآزمون بهصورت تصادفی ساده به دو گروه تقسیمشده بودند. ابزارهای اندازهگیری شامل پرسشنامه تابآوری تحصیلی ساموئلز (2004) همچنین مقیاس تعلل ورزی تحصیلی تاکمن و سکستون (1989) بودند. سپس دانشآموزان گروه آزمایش آموزشهای لازم را هفتهای یکبار طی 8 جلسه 1 و نیمساعته دریافت کرده و پسآزمون از هردو گروه به عمل آمد. براساس تجزیهوتحلیل یافتههای موجود در پژوهش بین گروه کنترل و گروه آزمایش در پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بدین ترتیب که آموزش مدیریت انگیزش با 95/0 اطمینان باعث افزایش تابآوری تحصیلی و کاهش تعلل ورزی تحصیلی شده است. با توجه به یافتههای پژوهش درمیابیم آموزش مدیریت انگیزش برای افزایش تابآوری تحصیلی دانش آموزان مفید واقع میشود و توان مقابله با مشکلات تحصیلی را در دانش آموزان افزایش میدهد همچنین با دستکاری سطح انگیزش تعلل ورزی دانش آموزان و به تعویق انداختن تکالیف درسی کاهش مییابد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1399/6/26 | ویرایش نهایی: 1399/6/26 | پذیرش: 1399/9/10 | انتشار: 1399/9/10
دریافت: 1399/6/26 | ویرایش نهایی: 1399/6/26 | پذیرش: 1399/9/10 | انتشار: 1399/9/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |