دوره 12، شماره 16 - ( 3-1401 )                   جلد 12 شماره 16 صفحات 13-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی گرایش خانواده،دانشکده روانشناسی،مشاوره ومددکاری اجتماعی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر، ایران
چکیده:   (1841 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر با هدف، بررسی اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری مبتنی بر آموزش رو در روی بر سبک­های فرزندپروری به مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابله­ای در شهر اصفهان بود
روش : در این مطالعه­ی کارآزمایی 50 نفر از مادران دارای کودکان 10-3 ساله­ی مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابله­ای در اصفهان در سال 1397 وارد مطالعه و به طور تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند. به گروه اول آموزش رو در رو ارایه شد. گروه دوم، گروه شاهد (در نوبت درمان) بودند. ارزیابی با آزمون کانرز و ارزیابی فرزندپروری بامریند، قبل و بعد از زمان مداخله سنجیده شد. داده­ها توسط نرم افزار SPSS و تجزیه و تحلیل آزمون­های آنووا، کروسکال- والیس، آزمون تی زوجی و من ویتنی تحلیل شدند.
یافته­ ها: آموزش رو در روی بر بهبود مشکلات سلوک (P=0/03)، یادگیری (P=0/04)، بیش فعالی (P=0/007)، رفتار تکانه­ای (P=0/008) و اضطراب (P=0/02) کودکان موثر بود، ولی در مشکلات جسمی- روانی (P=0/7) تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه ­گیری: آموزش والدین کودکان دچار مشکلات سلوک، یادگیری، بیش­فعالی، رفتار تکانه­ای و اضطراب با شیوه­ی آموزش رو در روی والدین در بهبود مشکلات کودکان موثر بود.
 
متن کامل [PDF 384 kb]   (655 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/4/13 | پذیرش: 1401/3/10 | انتشار: 1401/3/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.