دوره 13، شماره 17 - ( 6-1401 )                   جلد 13 شماره 17 صفحات 13-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استاد یار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد زابل، دانشگاه آزاد زابل، ایران
چکیده:   (3859 مشاهده)
پیش زمینه و هدف: ارتقاء تدین و دیانت در میان دانش­آموزان امری بسیار حائز اهمیت و کلیدی محسوب می­گردد که می­تواند نتایج کلیدی را در تربیت شخصیت­های برجسته برای آینده هر کشوری به دنبال داشته باشد. پژوهش­های پیشین تاثیر فاکتورهای دین­داری را در مورد ویژگی­های شخصیتی مورد بحث و بررسی قرار داده است، اما تا به حال پژوهشی یافت نشده است که نقش دین و مذهب را از منظر داستان­های  قرآن بر فاکتورهای شخصیتی افراد بررسی کند. لذا این پژوهش با در نظر گرفتن این خلأ در پیشینه­های پژوهش به دنبال بررسی این امر است که آیا قصص قرآنی می­تواند بر بعضی از فاکتورهای شخصیتی دانش­آموزان مانند تاب­آوری، مهارت­های ارتباطی و هویت دینی آنان تاثیر بگذارد یا خیر
مواد و روش کار: روش تحقیق پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل می­باشد. در این طرح دو گروه آزمودنی مورد مطالعه بوده­اند به این معنی که در مرحله اول افراد به دو گروه(A  و  B) تفکیک شدند. در مرحله بعد یک گروه آزمایشی در معرض آموزش و مطالعه داستان­های دینی قرار گرفته در حالی که گروه کنترل تحت هیچ آموزشی قرار نگرفت. پس از آموزش­های یاد شده مجددا افراد هر دو گروه تحت آزمون(پس­آزمون)قرار گرفتند(پرسشنامه تاب­آوری، مهارت­های ارتباطی، هویت دینی). جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش­آموزان دختر متوسطه دوره اول آموزش و پرورش شهرستان زابل می­باشد که بر اساس آمار اخذ شده برابر 270 کلاس با 5500 نفر می­باشد. با توجه به آمار موجود در آموزش و پرورش که معدل سالانه تحصیلی کلیه مدارس اخذ شده بود، با توجه به اینکه امکان تجمیع دانش­آموزان از تمام مدارس شهرستان در یک فضا به جهت مشکلات اجرایی و اخذ مجوز ممکن نبود، پایه هشتم سه مدرسه که مطابق با نظر مشاوره آموزش و پرورش شهرستان احتمالا از وضعیت ارتباطی ضعیف­تری برخوردار بودند و در نیمسال دوم تحصیلی 1400-1401 مشغول به تحصیل بودند از بین مدارس شهرستان انتخاب شدند. پس از انتخاب این سه مدرسه دانش­آموزان از هر مدرسه 30 نفر از دانش­آموزان کلاس هشتم به شکل تصادفی انتخاب شدند.
یافته ­ها: نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان داد، مداخله آموزش قصص قرآن باعث ایجاد تغییرات آماری معناداری در بهبود مهارت ارتباطی، هویت دینی و تاب آوری دختران نوجوانان گروه آزمایش شده است
بحث و نتیجه گیری: نهایتا با توجه به نتایج بدست آمده می­توان به آموزش و پرورش پیشنهاد داد که در تدوین کتب قرآنی مدارس، از وجود قصص قرآن در محتوای این کتب استفاده بیشتری شود. همچنین می­توان از این پژوهش در مورد گروه­های خاص مانند مراکز نگه­داری کودکان بدسرپرست و بی سرپرست، مراکز و کانون­های تربیت کودکان نیز استفاده کرد.
 
متن کامل [PDF 433 kb]   (1621 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1401/4/20 | پذیرش: 1401/6/10 | انتشار: 1401/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.