journal of Psychology new Ideas

fa اثربخشی واقعیت درمانی به شیوه گروهی بر باورهای خودکارآمدی، شادکامی و کاهش تعارض های زناشویی در زنان متاهل Effectiveness of Reality Therapy on Group Self-Efficacy, Happiness and Marital Conflicts in Married Women تخصصي Special پژوهشي Research هدف: این پژوهش با هدف تاثیر واقعیت درمانی به شیوه گروهی بر باورهای خودکارآمدی، شادکامی و کاهش تعارض های زناشویی در زنان متاهل انجام شد. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه زنان متاهل شهرستان تاکستان تشکیل دادند. روش نمونه گیری به شیوه در دسترس بود و تعداد نمونه 30 نفر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. افراد گروه آزمایش طی 9 جلسه 120 دقیقه ای و هر هفته یک جلسه واقعیت درمانی را دریافت نمودند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. پرسشنامه هایی که جهت جمع آوری اطلاعات از گروه نمونه در نظر گرفته شدند عبارت بودند از: پرسشنامه باورهای خودکارآمدی شرر و همکاران (1986)، پرسشنامه شادکامی آکسفورد<span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:107%;font-family:"B Lotus";mso-ascii-font-family:"Abadi MT Condensed Light"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";mso-hansi-font-family:"Abadi MT Condensed Light"; mso-bidi-language:FA"> ارگایل و لو (1990) و پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی و براتی (1375). برای تحلیل آماری داده ها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها:  نتایج نشان داد واقعیت درمانی به شیوه گروهی در مقایسه با گروه کنترل موجب افزایش خودکارآمدی، شادکامی و کاهش تعارضات زناشویی در زنان می شود (01/0P<  )<span lang="FA" style="font-size:14.0pt; line-height:107%;font-family:"B Lotus";mso-ascii-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";mso-hansi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-language:FA">. نتیجه گیری: بنابراین، واقعیت درمانی به شیوه گروهی یک روش موثر برای افزایش باورهای خودکارآمدی و شادکامی و کاهش تعارضات زناشویی است.  The purpose of this study was to determine the effectiveness of reality therapy on the beliefs of self-efficacy, happiness, and reduction of marital conflicts in married women. The present study is a semi-experimental study with pre-test and post-test design with control group. The statistical population of this study was all married women in Takestan. The sampling method was available in a convenient way. The sample size was 30 people who were randomly assigned to two experimental groups (15 subjects) and control (n = 15). The questionnaires that were used to collect information from the sample group were Sherer et al. (1982) self-efficacy beliefs questionnaire (1982), Oxford Ergile and Lew's Happiness Questionnaire (1994), and Sariyah and Barati's marital conflicts questionnaire (1996). The experimental group received a reality therapy session in 9 sessions of 120 minutes each week, while the control group received no intervention. For statistical analysis of data, covariance analysis was performed using SPSS software. The results showed that group therapy treatment reality increased self-efficacy, happiness and decreased marital conflicts in women (P <0.01). Therefore, group therapy is an effective method for self-efficacy, happiness, and contraction of marital conflicts.  واقعیت درمانی, باورهای خودکارآمدی, شادکامی, تعارض های زناشویی Group therapy reality, Self-efficacy beliefs, Happiness, Marital conflicts 1 21 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-132-25&slc_lang=fa&sid=1 فریبا سلطانلو 1003194753284600666 1003194753284600666 Yes گروه مشاوره و راهنمایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابهر، ابهر، ایران