fa اثربخشی آموزش مثبت اندیشی برافزایش تعلق برباشگاه وفرسودگی ورزشی دانش‌آموزان ورزشکار پسرمقطع دوم متوسطه ناحیه 3 شهرتبریز تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:B Nazanin;">هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مثبت اندیشی بر افزایش تعلق بر باشگاه و فرسودگی ورزشی دانش آموزان ورزشکار پسر مقطع دوم متوسطه شهرتبریز می‌باشد. روش تحقیق نیمه آزمایشی و بصورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می‌باشد. نمونه مورد مطالعه شامل 40 دانش‌آموز در قالب دو گروه می‌باشد شامل 20 دانش‌آموز به عنوان گروه آزمایشی و 20 دانش‌آموز به عنوان گروه کنترل، که به روش نمونه‌ گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 30 دقیقه‌ای، هفته‌ای دوبار در جلسات گروهی آموزش مثبت اندیشی شرکت کردند و گروه کنترل هیج مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه احساس تعلق به باشگاه&nbsp; (بری،بتی،وات،2004) پرسشنامه مثبت اندیشی اینگرام و ویسنیکی (1998) می‌شود. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی تاثیر معناداری بر احساس تعلق به باشگاه در بین دانش‌آموزان ورزشکار داشت</span><span dir="LTR"> .</span><span style="font-family:B Nazanin;">نتیجه گیری: آموزش مثبت اندیشی می‌تواند احساس تعلق به باشگاه را بهبود بخشد؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود از این برنامه برای بهبود احساس تعلق به باشگاه دانش‌آموزان ورزشکار استفاده شود</span><span dir="LTR">.</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;">The aim of this study was to determine the effectiveness of positive thinking training on increasing club affiliation and sports burnout of student athletes male high school students in Tabriz.The research method is quasi- experimental and pre-test-post-test with a control group. The study sample consisted of 40 students in two groups( including 20 students as an experimental group and 20 students as a control group) who were selected by multi-stage cluster random sampling. The experimental group participated in 8 sessions of 30 minutes, twice a week in group session of positive thinking training and the control group did not receive any intervention. Research tool include the club feeling questionnaire (Barry, Betty, Watt, 2004) and the Ingram and Wisnicky (1998) positive thinking questionnaire. Analysis of covariance was used to analyze the data. The results showed that positive thinking training had a significant effect on the sense of belonging to the club among student-athletes.<br> Conclusions: positive thinking training can improve the sense of belonging to the club, therefore, it is suggested that this program be used to improve the sense of belonging to the athlete student club.</div> مثبت اندیشی,دانش آموزان پسر دبیرستان,احساس تعلق به باشگاه, ورزشکار positive thinking, sense of belonging to the club, athlete 1 19 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-132-170&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Tabrizi سمیه تبریزی 10031947532846001362 10031947532846001362 No MA of Educational Psychology, Ajab Shir Azad University, Ajab Shir, Iran کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی عجب شیر، ایران Ali Jalili علی جلیلی 10031947532846001363 10031947532846001363 No Assistant Professor, Department of educational Psychology, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Mehrdad Sasani مهرداد ساسانی 10031947532846001364 10031947532846001364 Yes PHD Counseling and Teacher of Mizan University, Tabriz, Iran دکتری مشاوره و مدرس دانشگاه غیر انتفاعی میزان، تبریز، ایران Hadi Smkhani Akbarinejhad هادی اسمخانی اکبری نژاد 10031947532846001365 10031947532846001365 No PHD Counseling and Teacher of University College of Nabi Akram, Tabriz, Iran دکتری مشاوره و مدرس موسسه آموزش عالی نبی اکرم (ص)، تبریز، ایران Akbar Razi اکبر رازی 10031947532846001366 10031947532846001366 No MA of Family Counseling, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران