fa اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر اهمال کاری تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">هدف پژوهش حاضر&nbsp; بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر اهمالکاری تحصیلی و سرزندگی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در سال 1400 بود. روش مورد استفاده در این پژوهش برحسب هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی آزمودنی‌ها بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی تعداد 30 نفراز دانش‌آموزان در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه آموزش مهارت‌های هوش هیجانی دیدند و گروه کنترل هیچ‌گونه درمانی دریافت نکردند. به منظور گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه اهمالکاری (سولومون و راث بلوم، 1984) و پرسشنامه سرزندگی تحصیلی (حسین چاری و دهقانی زاده، 1391) استفاده شد. به منظور سنجش پایایی پرسشنامه&shy; از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد و مقدار این ضریب برای هر دو پرسشنامه بالای 0.7 به&shy;دست آمد. هم‌چنین به منظور سنجش روایی از روایی محتوا استفاده شد که برای این منظور پرسشنامه&shy; به تأیید متخصصین مربوطه رسید. تجزیه&shy; و تحلیل اطلاعات به&shy;دست آمده از اجرای پرسشنامه</span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif">&shy;</span></span><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">ها از طریق نرم</span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif">&shy;</span></span><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;">افزار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;Arial&quot;,sans-serif">SPSS22</span></span><span style="font-size:13.0pt"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"> در دو بخش توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) انجام پذیرفت. یافته‌ها نشان داد، آموزش هوش هیجانی باعث کاهش اهمالکاری تحصیلی دانش آموزان شده، هم‌چنین براساس نتایج یافته‌ها، آموزش هوش هیجانی باعث افزایش سرزندگی تحصیلی در دانش‌آموزان شد. بنابراین به نظر می‌رسد، آموزش مهارت های هوش هیجانی می‌تواند باعث کاهش اهمالکاری تحصیلی دانش‌آموزان شده و تکنیک‌های موثری را برای افزایش سرزندگی تحصیلی ارایه کند. </span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif"><span style="font-size:13.0pt">The aim of the present study was to investigate the effectiveness of emotional intelligence training on academic procrastination and academic vitality of high school students in Tehran in 1400. The method used in this research was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group and random assignment of subjects. The statistical population included all high school students in Tehran, and using the random sampling method, the number of 30 students in two experimental (15 people) and control (15 people) groups was considered as the sample size. The experimental group received training on emotional intelligence skills for 8 sessions, and the control group did not receive any treatment. In order to collect information, two procrastination questionnaires (Solomon and Roth Bloom, 1984) and academic vitality questionnaire (Hossein Chari and Dehghanizadeh, 2013) were used. In order to measure the reliability of the questionnaire, Cronbach&#39;s alpha coefficient was used and the value of this coefficient was found to be above 0.7 for both questionnaires. Also, in order to measure validity, content validity was used, and for this purpose, the questionnaire was approved by the relevant experts. The analysis of the information obtained from the implementation of the questionnaires was done through SPSS22 software in two descriptive and inferential sections (analysis of covariance). The findings showed that emotional intelligence training reduced academic procrastination of students, also based on the findings, emotional intelligence training increased academic vitality in students. Therefore, it seems that teaching emotional intelligence skills can reduce students&#39; academic procrastination and provide effective techniques to increase academic vitality.</span></span></span><br> &nbsp; آموزش هوش هیجانی, اهمالکاری تحصیلی, سرزندگی تحصیلی emotional intelligence training, academic procrastination, academic vitality 1 12 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-132-228&slc_lang=fa&sid=1 Mahdi Shayegan مهدی شایگان Shm772320@gmail.com 10031947532846001600 10031947532846001600 Yes Master of Clinical Psychology, Islamic Azad University, Sirjan Branch, Sirjan, Iran کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان، سیرجان، ایران