journal of Psychology new Ideas

fa یک مداخله ساختارمند برای بهبود تعاملات والد و کودک مبتنی بر بازی A Structured Intervention to Improve Parent-Child Interactions Based on Play تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">درمان تعاملی والد-کودک مبتنی بر بازی یک مداخله روان‌شناختی ساختارمند و مبتنی بر شواهد است که به منظور بهبود کیفیت تعاملات بین والدین و کودکان طراحی شده است. این درمان با هدف ارتقای مهارت‌های ارتباطی والدین در بازی و مدیریت رفتارهای چالش‌برانگیز کودکان، رابطه مثبت و پایدار والد-کودک را تقویت می‌کند. پروتکل پیشنهادی در این مقاله شامل ۱۰ جلسه آموزشی و درمانی است که به دو فاز اصلی تعامل هدایت شده توسط کودک و تعامل هدایت شده توسط والد تقسیم می‌شود. در فاز اول، والدین با تکنیک‌هایی چون توصیف رفتار کودک و تقویت مثبت آشنا می‌شوند تا ارتباطی حمایتی و همدلانه را برقرار کنند. در فاز دوم، والدین مهارت صدور دستورات شفاف و مدیریت رفتارها با استفاده از رویکردهای غیرخشونت‌آمیز مانند تکنیک وقفه دادن را فرا می‌گیرند. این مداخله از طریق آموزش نظری، مشاهده نمونه‌های عملی، تمرین تحت نظارت درمانگر و ارائه بازخورد مستمر به والدین اجرا می‌شود. مرور پیشینه پژوهشی و مستندات نشان‌دهنده اثربخشی بالا و سازگاری این درمان در جمعیت‌های مختلف، از جمله کودکان با اختلالات رفتاری و خانواده‌های دارای کودکان با ناتوانی‌های ویژه است. این مقاله با ارائه چارچوب عملی بومی‌سازی این مداخله و اقتباس نظری آن، گامی در جهت بهبود سلامت روان کودکان و روابط والد-کودک در بسترهای بالینی و پژوهشی ایرانی برمی‌دارد.</div> <div style="text-align: justify;">Parent-Child Interaction Therapy (PCIT) is a structured, evidence-based psychological intervention designed to enhance the quality of interactions between parents and children. This therapy aims to improve parents' communication skills during play and manage children's challenging behaviors, thereby strengthening a positive and enduring parent-child relationship. The protocol proposed in this article includes 10 educational and therapeutic sessions divided into two main phases: Child-Directed Interaction (CDI) and Parent-Directed Interaction (PDI). In the first phase, parents become familiar with techniques such as describing the child's behavior and providing positive reinforcement to establish a supportive and empathetic connection. In the second phase, parents learn skills for giving clear commands and managing behaviors using nonviolent approaches, such as the time-out technique. This intervention is implemented through theoretical training, observation of practical examples, supervised practice, and continuous feedback to parents. A review of the research background and documentation demonstrates the high effectiveness and adaptability of this therapy in various populations, including children with behavioral disorders and families with children with special needs. This article, by providing a practical framework for localizing this intervention and its theoretical adaptation, takes a step toward improving child mental health and parent-child relationships in clinical and research contexts in Iran.</div> درمان تعاملی والد-کودک مبتنی بر بازی, روابط والد-کودک, مهارت‌های ارتباطی والدین در بازی Parent-Child Interaction Therapy, Parent-Child Relationships, Parents' Communication Skills in Play 1 32 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-1-30&slc_lang=fa&sid=1 Zhila Sarmasti ژیلا سرمستی 10031947532846003103 10031947532846003103 No Department of Curriculum Planning, Karaj Branch, Kharazmi University, Karaj, Iran گروه برنامه ریزی درسی، واحد کرج، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران Behzad Shoghi بهزاد شوقی 10031947532846003104 10031947532846003104 Yes Department of Educational Psychology, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران