journal of Psychology new Ideas

fa تأثیر استرس تحصیلی بر سلامت روان با نقش میانجی خودکنترلی در دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی The Effect of Academic Stress on Mental Health with The Mediating Role of Self-Control among Shahid Beheshti University Students تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی خودکنترلی در رابطه بین استرس تحصیلی و سلامت روان دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی انجام شد. این مطالعه توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود و جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل می‌دادند. تعداد ۴۲۱ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به سه ابزار شامل پرسشنامه استرس تحصیلی زاجاکووا و همکاران (۲۰۰۵)، مقیاس خودکنترلی تانجنی و همکاران (۲۰۰۴) و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-28) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-28 و SmartPLS-4 و به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که میانگین نمرات استرس تحصیلی (۵/۸۶ از ۱۰)، خودکنترلی (۳/۴۲ از ۵) و سلامت روان (۲۸/۷۰ از ۸۴) قرار داشت. ضرایب همبستگی حاکی از آن بود که استرس تحصیلی با خودکنترلی رابطه منفی و معنادار (۴۷/۰-)، با سلامت روان رابطه مثبت و معنادار (۵۶/۰) و خودکنترلی با سلامت روان رابطه منفی و معنادار (۴۹/۰-) دارد. همچنین نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که خودکنترلی نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه بین استرس تحصیلی و سلامت روان ایفا می‌کند (۱۹۷/۰=β، ۰۰۱/۰>p) و مدل پژوهش در مجموع ۵۳ درصد از واریانس سلامت روان را تبیین می‌نماید. بر اساس یافته‌ها، استرس تحصیلی هم به طور مستقیم و هم از طریق تضعیف خودکنترلی بر سلامت روان دانشجویان تأثیر منفی می‌گذارد. بنابراین، طراحی برنامه‌های مداخله‌ای برای کاهش استرس تحصیلی و تقویت مهارت‌های خودکنترلی در دانشجویان توصیه می‌شود.</div> <div style="text-align: justify;">The present study aimed to determine the mediating role of self-control in the relationship between academic stress and mental health among students of Shahid Beheshti University. This descriptive-correlational study employed structural equation modeling, and the statistical population included all students of Shahid Beheshti University during the 2025-2026 academic year. A total of 421 students were selected using convenience sampling and responded to three instruments: the Academic Stress Questionnaire by Zajacova et al. (2005), the Brief Self-Control Scale by Tangney et al. (2004), and the General Health Questionnaire (GHQ-28) by Goldberg. Data were analyzed using SPSS-28 and SmartPLS-4 software through structural equation modeling with a partial least squares approach. Findings indicated that mean scores for academic stress, self-control, and mental health were 5.86 (out of 10), 3.42 (out of 5), and 28.70 (out of 84), respectively. Correlation coefficients revealed that academic stress had a significant negative relationship with self-control (-0.47), a significant positive relationship with mental health (0.56), and self-control had a significant negative relationship with mental health (-0.49). Furthermore, results of the structural equation model showed that self-control played a significant partial mediating role in the relationship between academic stress and mental health (β=0.197, p<0.001), and the research model explained 53% of the variance in mental health. Based on the findings, academic stress negatively affects students' mental health both directly and through the weakening of self-control. Therefore, designing intervention programs to reduce academic stress and enhance self-control skills among students is recommended.</div> استرس تحصیلی, خودکنترلی, سلامت روان, دانشجویان, مدل‌سازی معادلات ساختاری Academic Stress, Self-control, Mental Health, Students, Structural Equation Modeling 1 36 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&slc_lang=fa&sid=1 Beheshteh Nadalipoor بهشته نادعلی پور 10031947532846003107 10031947532846003107 Yes Department of General Psychology, Garmsar Branch, Islamic Azad University, Garmsar, Iran