دوره 15، شماره 19 - ( 12-1401 )
جلد 15 شماره 19 صفحات 12-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر،
چکیده: (2923 مشاهده)
زمینه و هدف: کرونا و اضطراب ناشی از آن جهان را با چالشهای جدی رو برو کرده است. به نظر میرسد، افراد مستعد، آسیبهای بیشتری را در برابر این بیماری، تجربه میکنند. پژوهش حاضر با هدف مقایسهی طرحوارههای ناسازگار اولیه در افراد مبتلا به اضطراب کرونا و افراد عادی انجام گرفت. روش بررسی: این پژوهش از نوع علی - مقایسهای بود و جامعه پژوهش را کلیۀ افراد عادی و مبتلا به اضطراب کرونا در شهر اصفهان در سال 1400 تشکیل میداد. نمونه پژوهش شامل 60 نفر آزمودنی زن و مرد (30 نفرعادی و 30 نفر مبتلا به اضطراب کرونا) بین سنین 18 تا 40 سال بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور اندازهگیری متغیرهای پژوهش از پرسشنامۀ مقیاس اضطراب بیماری کرونا و فرم کوتاه پرسشنامۀ طرحوارههای ناسازگار یانگ استفاده شد. داده ها با استفاده از نرمافزار SPSS و به روش تحلیل دو گروه مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: یافتهها نشان داد طرحوارههای ناسازگار اولیه به طور معناداری در گروه افراد دارای اضطراب کرونا بالاتر میباشد (0.04=p). همچنین طرحوارههای ترک شدن (0.049=p)، معیارهای ناعادلانه (0.015=p) و بدبینی- نگرانی(0.027=p) به طور معناداری در افراد دارای اضطراب کرونا بالاتر میباشد. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که طرحوارههای معیارهای ناعادلانه و بدبینی /نگرانی در افراد دارای اضطراب کرونا بیشتر میباشد. لذا برای کاهش اضطراب کرونا میتوان بر روی این دو طرحواره، اقدامات درمانی انجام داد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |