دوره 15، شماره 19 - ( 12-1401 )
جلد 15 شماره 19 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دکتری تخصصی روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بوشهر، بوشهر، ایران
چکیده: (2270 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر حضور ذهن بر تعللورزی تحصیلی و مسئولیتپذیری دانشآموزان اول متوسطه شهرستان کوار در سال 1401 بود. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و از نظر گردآوری دادهها از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی آزمودنیها بود. جامعهآماری شامل کلیهی دانشآموزان پسر مقطع اول متوسطه شهرستان کوار بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد 30 نفر از دانشآموزان در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) به عنوان حجمنمونه در نظر گرفته شد. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 60 دقیقهای آموزش شناختی مبتنی بر حضور ذهن دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار ماندند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه اهمالکاری سولومون و راث بلوم (1984) و مسئولیتپذیری کالیفرنیا استفاده شد. همچنین به منظور سنجش روایی از روایی محتوا استفاده شد که برای این منظور پرسشنامه به تأیید متخصصین مربوطه رسید. تجزیه و تحلیل اطلاعات بهدست آمده از اجرای پرسشنامهها از طریق نرمافزار SPSS-v24 در دو بخش توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) انجام پذیرفت. یافتهها نشان داد، شناخت درمانی مبتنی بر حضور ذهن باعث بهبود تعللورزی تحصیلی در دانشآموزان شده است همچنین شناخت درمانی مبتنی بر حضور ذهن باعث بهبود مسئولیتپذیری دانشآموزان شده است. بنابراین به نظر میرسد، آموزش شناخت درمانی مبتنی بر حضور ذهن میتواند باعث ارتقا مسئولیتپذیری دانشآموزان شده و تکنیکهای موثری را برای مقابله با تعللورزی تحصیلی ارائه کند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |