دوره 14، شماره 18 - ( 9-1401 )
جلد 14 شماره 18 صفحات 17-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران
چکیده: (1844 مشاهده)
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش واسطهای تنظیم هیجانی در رابطه خودشکوفایی، بخشودگی و تجارب معنوی زناشویی بود. این پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زوجین با روابط آشفته مراجعهکننده به مراکز شورای حل اختلاف شهر تهران در سال 1397 تشکیل دادند، که از میان آنها، تعداد 410 نفر با روش نمونهگیری خوشهای تک مرحلهای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه بخشودگی (رای و همکاران، 2001)، پرسشنامه خودشکوفایی (جونز و کراندال، 1968)، پرسشنامه تجارب معنوی (اندروود و ترسی، 2002) و پرسشنامه تنظیم هیجانی (گراتز و رومر، 2004) که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که تنظیم هیجانی، بین بخشودگی و خودشکوفایی و بین تجارب معنوی و خودشکوفایی رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. میتوان نتیجه گرفت با ارتقاء بخشودگی، رشد معنویات و خودشکوفایی، توانایی تنظیم هیجان افزایش مییابد و به دنبال آن مشکلات همچون تعارضات زناشویی کاهش مییابد. از این یافته میتوان استفاده از آموزش برنامههای ارتقاء خودشکوفایی، بخشودگی و تنظیم هیجان زوجین را پیشنهاد کرد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |