fa اثربخشی آموزش گروه‌درمانی شناختی – رفتاری بر تغییر سبک‌های دل‌بستگی و صمیمیت زناشویی مادران کودکان دبستانی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:18px;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA">در این پژوهش</span> <span lang="FA">اثربخشی آموزش گروه‌درمانی شناختی </span><span lang="FA">&ndash;</span><span lang="FA"> رفتاری بر تغییر سبک‌های دل‌بستگی و صمیمیت زناشویی مادران کودکان دبستانی شهر تهران موردبررسی قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران دانش آموزان مدارس دولتی مقطع دبستان منطقه 3 شهر تهران که در سال 1393-94 بود. حجم نمونه شامل 30 نفر از این جامعه بود، که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب گردید. و افراد به‌طور گمارش تصادفی به دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه تقسیم شد. برای سبک‌های دل‌بستگی و صمیمیت زناشویی، به ترتیب پرسشنامه‌ هازن شیور برای دل‌بستگی و پرسشنامه الکسیس جی. واکر و لیندا تامپسون برای مقیاس صمیمیت به‌کاربرده شد. طرح پژوهش از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه است که پس‌ازآنتخاب گروه آزمایش و گواه، مداخله آزمایشی (آموزش گروه‌درمانی شناختی </span><span lang="FA">&ndash;</span><span lang="FA"> رفتاری) بر روی گروه آزمایش به مدت 10 جلسه‌ی 70 دقیقه‌ای و یک جلسه در هفته اجرا گردید، و پس از اتمام برنامه‌ی آموزشی از هر 2 گروه پس‌آزمون به عمل آمد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شده علاوه بر آمار توصیفی از آمار استنباطی تحلیل کوواریانس یک‌راهه استفاده شد و یافته‌های به‌دست‌آمده نشان داد که آموزش گروه‌درمانی شناختی </span><span lang="FA">&ndash; رفتاری باعث بهبود سبک‌های دل‌بستگی و صمیمیت زناشویی گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شده است. و نتیجه می‌گیریم که این آموزش‌ها می‌تواند بر بهبود سبک‌های دل‌بستگی و صمیمیت زناشویی مؤثر باشد.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;">This study examined the effectiveness of cognitive-behavioral group therapy on changing attachment styles and marital intimacy among mothers of elementary school children in Tehran. The statistical population of this research consisted of all mothers of students from public elementary schools in District 3 of Tehran during the academic year 2014-2015. The sample size included 30 individuals selected through multi-stage cluster random sampling. Participants were randomly assigned to two groups of 15: an experimental group and a control group. For measuring attachment styles and marital intimacy, the Hazan and Shaver questionnaire was used for attachment styles, and the Alexis J. Walker and Linda Thompson intimacy scale was utilized for marital intimacy. The research design was a pre-test and post-test with a control group. After selecting the experimental and control groups, the experimental intervention (cognitive-behavioral group therapy) was conducted with the experimental group over 10 sessions of 70 minutes each, once a week. Following the completion of the educational program, post-tests were conducted for both groups. To analyze the collected data, in addition to descriptive statistics, one-way analysis of covariance (ANCOVA) was used. The findings indicated that cognitive-behavioral group therapy significantly improved attachment styles and marital intimacy in the experimental group compared to the control group. We conclude that this training can be effective in enhancing attachment styles and marital intimacy.</span></span><br> &nbsp;</div> گروه‌درمانی شناختی – رفتاری, سبک‌های دل‌بستگی, صمیمیت زناشویی Cognitive-Behavioral Group Therapy, Attachment Styles, Marital Intimacy 1 11 http://jnip.ir/browse.php?a_code=A-10-132-453&slc_lang=fa&sid=1 Elnaz Hasanifard الناز حسنی فرد 10031947532846002799 10031947532846002799 Yes Master’s in Counseling and Guidance, Abhar Branch, Islamic Azad University, Abhar, Iran کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران