دوره 12، شماره 16 - ( 3-1401 )
جلد 12 شماره 16 صفحات 13-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Korang Beheshti F. The effectiveness of cognitive-behavioral training based on face-to-face training on parenting styles for mothers with children with oppositional defiant disorder in Isfahan city. , JNIP. 2022; 12 (16) :1-13
URL: http://jnip.ir/article-1-721-fa.html
URL: http://jnip.ir/article-1-721-fa.html
کورنگ بهشتی فرشته. اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری مبتنی بر آموزش رو در روی بر سبک های فرزندپروری به مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابله ای در شهر اصفهان. , فصلنامه ایده های نوین روانشناسی. 1401; 12 (16) :1-13
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی گرایش خانواده،دانشکده روانشناسی،مشاوره ومددکاری اجتماعی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر، ایران
چکیده: (2759 مشاهده)
هدف: پژوهش حاضر با هدف، بررسی اثربخشی آموزش شناختی-رفتاری مبتنی بر آموزش رو در روی بر سبکهای فرزندپروری به مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابلهای در شهر اصفهان بود
روش : در این مطالعهی کارآزمایی 50 نفر از مادران دارای کودکان 10-3 سالهی مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابلهای در اصفهان در سال 1397 وارد مطالعه و به طور تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند. به گروه اول آموزش رو در رو ارایه شد. گروه دوم، گروه شاهد (در نوبت درمان) بودند. ارزیابی با آزمون کانرز و ارزیابی فرزندپروری بامریند، قبل و بعد از زمان مداخله سنجیده شد. دادهها توسط نرم افزار SPSS و تجزیه و تحلیل آزمونهای آنووا، کروسکال- والیس، آزمون تی زوجی و من ویتنی تحلیل شدند.
یافته ها: آموزش رو در روی بر بهبود مشکلات سلوک (P=0/03)، یادگیری (P=0/04)، بیش فعالی (P=0/007)، رفتار تکانهای (P=0/008) و اضطراب (P=0/02) کودکان موثر بود، ولی در مشکلات جسمی- روانی (P=0/7) تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: آموزش والدین کودکان دچار مشکلات سلوک، یادگیری، بیشفعالی، رفتار تکانهای و اضطراب با شیوهی آموزش رو در روی والدین در بهبود مشکلات کودکان موثر بود.
روش : در این مطالعهی کارآزمایی 50 نفر از مادران دارای کودکان 10-3 سالهی مبتلا به اختلال بی اعتنایی مقابلهای در اصفهان در سال 1397 وارد مطالعه و به طور تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند. به گروه اول آموزش رو در رو ارایه شد. گروه دوم، گروه شاهد (در نوبت درمان) بودند. ارزیابی با آزمون کانرز و ارزیابی فرزندپروری بامریند، قبل و بعد از زمان مداخله سنجیده شد. دادهها توسط نرم افزار SPSS و تجزیه و تحلیل آزمونهای آنووا، کروسکال- والیس، آزمون تی زوجی و من ویتنی تحلیل شدند.
یافته ها: آموزش رو در روی بر بهبود مشکلات سلوک (P=0/03)، یادگیری (P=0/04)، بیش فعالی (P=0/007)، رفتار تکانهای (P=0/008) و اضطراب (P=0/02) کودکان موثر بود، ولی در مشکلات جسمی- روانی (P=0/7) تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: آموزش والدین کودکان دچار مشکلات سلوک، یادگیری، بیشفعالی، رفتار تکانهای و اضطراب با شیوهی آموزش رو در روی والدین در بهبود مشکلات کودکان موثر بود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
