سرمستی ژیلا، شوقی بهزاد. یک مداخله ساختارمند برای بهبود تعاملات والد و کودک مبتنی بر بازی. فصلنامه ایده های نوین روانشناسی. 1404; 25 (29) :1-32
URL: http://jnip.ir/article-1-1382-fa.html
گروه روانشناسی تربیتی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
چکیده: (29 مشاهده)
درمان تعاملی والد-کودک مبتنی بر بازی یک مداخله روانشناختی ساختارمند و مبتنی بر شواهد است که به منظور بهبود کیفیت تعاملات بین والدین و کودکان طراحی شده است. این درمان با هدف ارتقای مهارتهای ارتباطی والدین در بازی و مدیریت رفتارهای چالشبرانگیز کودکان، رابطه مثبت و پایدار والد-کودک را تقویت میکند. پروتکل پیشنهادی در این مقاله شامل ۱۰ جلسه آموزشی و درمانی است که به دو فاز اصلی تعامل هدایت شده توسط کودک و تعامل هدایت شده توسط والد تقسیم میشود. در فاز اول، والدین با تکنیکهایی چون توصیف رفتار کودک و تقویت مثبت آشنا میشوند تا ارتباطی حمایتی و همدلانه را برقرار کنند. در فاز دوم، والدین مهارت صدور دستورات شفاف و مدیریت رفتارها با استفاده از رویکردهای غیرخشونتآمیز مانند تکنیک وقفه دادن را فرا میگیرند. این مداخله از طریق آموزش نظری، مشاهده نمونههای عملی، تمرین تحت نظارت درمانگر و ارائه بازخورد مستمر به والدین اجرا میشود. مرور پیشینه پژوهشی و مستندات نشاندهنده اثربخشی بالا و سازگاری این درمان در جمعیتهای مختلف، از جمله کودکان با اختلالات رفتاری و خانوادههای دارای کودکان با ناتوانیهای ویژه است. این مقاله با ارائه چارچوب عملی بومیسازی این مداخله و اقتباس نظری آن، گامی در جهت بهبود سلامت روان کودکان و روابط والد-کودک در بسترهای بالینی و پژوهشی ایرانی برمیدارد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/5/24 | ویرایش نهایی: 1404/6/1 | پذیرش: 1404/6/7 | انتشار: 1404/6/10